Eindelijk iets wat echt met de bibliotheek te maken heeft: de catalogus, het hart van de collectie. Je kunt je afvragen hoe er in de catalogus plaats is voor "sociaal" en "delen", wat kenmerkend is voor web 2.0. Eerst maar wat achtergrondinformatie gelezen, waarvan ik het artikel van Jan Klerk duidelijk vond. Het citaat van Peter van Eijk spreekt mij ook aan: : In 2012 moet er een catalogus zijn en een gezamenlijke bibliotheekportal: mijnbibliotheek.nl.(...). De catalogus dient niet beperkt te blijven tot je eigen collectie, maar zou landelijk moeten zijn, misschien wel wereldlijk, zoals WorldCat. Je zoekt in catalogi en kunt alles aanvragen wat beschikbaar is. Er zitten ook links in WorldCat naar Amazon.com enz. Dus als het boek niet te leen is, is het misschien te koop. Je kunt World Cat zelfs op je mobieltje installeren! Voorwaarde van dit alles is wel dat de praktische kant ook functioneert: dat die materialen ook echt uit het hele land of uit een ander land aangevraagd kunnen worden en ook bij je terechtkomen. De ervaringen met bijvoorbeeld Zoek en Boek geven nog niet veel hoop.De aquabrowser heeft als voordeel dat je uitgebreid zoekt, omdat ook kranten- en tijdschriftartikelen, Muziekweb, Aladin, Schoolbieb enz. erin opgenomen zijn. Ik heb via trefwoorden een en ander gezocht in de catalogus van Bibliotheek Flevomeer en Bibliotheek Amsterdam. Ben soms wel verbaasd over wat er in de "wolkjes" verschijnt. Maar je komt zo wel op ideeen en via via soms op interessante dingen.
Weer terug naar web 2.0: blijkbaar willen mensen graag ervaringen delen, anderen wijzen op iets, aanbevelingen doen, enthousiasme doorgeven. Daarom bieden catalogi ruimte voor het plaatsen van recensies, maken van lijstjes, plaatsen van tags enz. Zoals My Discoveries van Bibliotheek Amsterdam. Onze catalogus biedt ook al mogelijkheden voor recensies, tags. Je kunt daaraan bijvoorbeeld zien wat populair is, waarom bepaalde dingen aanspreken enz.

